BASKETFEST '08 - Прилеп

Мал пример за информатичкиот тренд во нашата земја...

Колкава е само разликата меѓу нас и некој од нашите соседи... Ц-ц-ц-ц-ц... СраАамота е...

ГИМ бр.30 се ближи...

ГИМ бр.30 е при крај со изработката!!!

(кликни за повеќе инфо)

Остварување на Вашите соништа - Пост за портаење!!!

(клик за поголем формат)

Портарница [Final Cut] (Produced by elteYx) - TJ

*репликата „роко тркачот...“ е превземена од театарската претстава „оскар“ што премиерно ќе се одигра во просториите на домот на културата марко цепенков, на 20ти мај (вторник), со почеток во 20:00 часот... присуството е задолжително!!!

Црвчиња

Има денови во кои седам вака, се пулам' во тастатурава, слушам некоја тврда музика која ми ги пара тапанчињава, чувствувам како копаните шо' предмалку ги јадев „спаѓаат“ во стомаков, тепам време по месинџер и паралелно главоболкава ме убива, а нафтата ми врие во желудников...и во мозокот...паралелно...

...а да... и си ги хранам црвчињата во најдлабокиот дел на мојот хард-диск... нека ги...

Е, во тие денови, ми идат мисли (не би ги нарекол негативни) за шаблонот на функционирање на нашиов овдешен животен стил, со сите предности (!?!) и недостатоци... Можда' ова шо' го пишувам е последица на збиднувањата во мојата „работна“ околина, ама сеуште не сум сигурен за да го потврдам ова мислење... Така да, сето ова шо' го читате сфатете го како глупа' филозофија на секојдневието...

Сите кои ме хранеа со бензинот пред да го распалам овој оган би ги поистоветил со црвот, кој и тебе ти јади од хард-дискот...

Да разгледаме малку:

• Црвот е направен од друг, за да му наштети на твојот компјутер, а преку тоа да ти наштети и тебе.
• Пакостите на црвот можеш да ги осетиш најчесто ненамерно, од радозналост, од експонирање, или заради тоа што си направил некое добро дело по кое сите те знаат.
• Кога еден црв се вгнездува во твојата околина, го споделува задоволството со останатите другарчиња.
• Црвот толку добро се адаптира на средината што просто е невозможно да го препознаеш меѓу останатите.
• За да го препознаеш и избркаш црвот, ти треба некој добар „детектор за црвја“. Практично - таков и не постои.
• Црвот со неговите глупости ти го одзема најзначајното нешто во твојот живот - времето.

Има уште еден куп слични карактеристики кои би ги набројувал, само немам време...

Пробав да се борам со црвјата и да ги избркам... Ама поради фактот што нивниот број е ненормално голем, а нивната ефикасност ненормално.....ефикасна, најдов покреативен начин да се справам со нив - ГИ ХРАНАМ!

И додека ти млад читателу, го трошиш времето на овие неколку реда пишана литература, размислувајќи како понатаму со своите проблеми, нападнат од црвчиња (свесно или несвесно)...немој да си се зафатил со блогирање - ризично е.

Бај д' веј, им благодарам на сите оние кои ми го ширеле маркетингот во погорните редови во институцијата без мое знаење, без да направам било каква активност.

Се читаме наскоро...
А јас одам да пијам нафта... и да земам храна за црвја...

ИНСПИРИРАНО ОД НЕИНСПИРИРАЧКАТА ДОСАДА НА НАШАТА ЗАБАВНО-ЧУДНА РЕАЛНОСT

Бо, бо, бо...
Се чувствувам некако... Шознам...
Позатуцан не сум се чувствувал... Добро де, мож' сум се чувствувал, ама ај... :)

Ј*бига... Немам шо' да праам... Онака ми е...
Последен ден од пола-учебна година...
Се думам шо' да пишувам...

Нешто за мене... Јас во изминатата 2007?
Пфф... Се смеам... И онака излегов од мода :P... Немам друга работа па овде да ја истурам мојата синусоидна функција f(емоции x ratio), чиј график е не непрекинато калдрмаст на интервал (-бесконечност; 28 декември], туку со мали прекини и дрифтања кај јануари, март, јуни, јули, октомври (можда' заборавив некој месец), во чии интервали левиот лимес шиба' рапидно во +бесконечност, а десниот контра удолу' во -бесконечност...*
Али у к*рац... И покрај се', писмената по математика ми беше 4ка не заради тешки срања со бесконечности, туку заради то' шо често сум глуп, и заради глуп корен од 3то одд...
Е ајде де... Не боли...

Ај едно резиме на полугодиево...
Учебна ко учебна... Последна-најлесна, така велат барем... Така и испадна (со мали/големи заебанции на пола-крајот, кој како перцепира - индивидуално). Се думам нешто поконкретно, шо' би ги опишало овие 4 месеци... Ми се врти во главава државната матура и сета таа фама околу неа... Ама у к*рац нека иди и државна матура и се'... Преку гла' ми е од то'... Полагаме-полагаме... Одиме во Европа-к*р одиме, ама ај... И најпосле ми блицна сијалицава, и најдов баш то' шо' веродостојно, со голема доза на реален-семи-иронизам, стилски во терк со модерната евергрин литература, би го опфатила нашиот „прекрасен“ тинејџерско-образовен живот.

Вели вака:*

ИНСПИРИРАНО ОД НЕИНСПИРИРАЧКАТА ДОСАДА НА НАШАТА ЗАБАВНО-ЧУДНА РЕАЛНОСT

Тралала Сама си го барала!!! Си го нашла или не??? Прашање е сега.
А дали е задоволна од то шо си го нашла?

Е... Во следната епизода на „Та шо си го барала“

Е, та си го нашла з’ш ајфеловата кула желе служела. А мадриганите со хацајски кокоси табла играле. Rolandihno со Лепотицата, оти бабами пија ракија и директоро јади г*мна трици и слама. Глоцева пишува, јагодите растат, а снегот пајџа. Ланецот е сив, шупата зелена а нашата тага долга и заеднички делена. Шалот и беше црн, забите жолти големи а cannabis-от мирисаше наоколу. Слаткарницата со слатките з’ш Рамбо е појак од Терминатор, А Буш во грмушката – КАКА. Милан има Митре, Ангеле, Марија, Стојмирка, свите, з’ш скопјанчишчана дечкото го гледал. А јас мислам на ајвар со сирење. Пере зуиииии... Пере пука... Прашината валка. The Secret владее со светот на пантомимата. Прилеп тоне, во шлаг од цименто. А смеата на жабите и мирисот на луѓето се ширеше низ нашиот К.П. Дом. Протрезите од мармалад со вкус на лути пиперчина во Аудито. Ливадата се портокалосува, трнорушките зеленеат. Нашиот xXx брка мажи.

Е се е така нормално, секојдневно, досадно Кај нас.

(со мали исклучоци)

То е то... Сега ме смрзи...
За крај, нека ни е среќна и бериќетна оваа 2008 година, и нека...(се пулам' во саатов - 16:16... аааа... има нешто овде)...и нека ни донесе здравје и успех во учењето, а на старите успешно работење...

Ај бе доста е, у к*рац...

_____________________________________________
*
види математика за 4та година, тема 1: низи и прогресии; тема 2: функции. гранични вредности на функции.

**
ОГРОМНО ИЗВИНУВАЊЕ ДО АВТОРОТ НА ТЕКСТОВ ЗАРАДИ НЕОДОБРЕНО КОРИСТЕЊЕ НА ИСТИОТ.
ДЕНЕС СИТЕ КРАДАТ, И НИКОЈ НИКОГО НЕ Е*И.
ЈАС СУМ ВО КАТЕГОРИЈАТА:поштенилујџе И КАЖУВАМ ДЕКА ОВА СИЛНО СРАЊЕ НЕ Е МОЕ ДЕЛО (без разлика дека би сакал).
АКО ИМА РЕАКЦИЈА, ТЕКСТОТ ЌЕ БИДЕ НАВРЕМЕНО ОТСТРАНЕТ ОД ОВОЈ БЛОГ САМО ЗАРАДИ ПОШТОВАЊЕ (писатело' ми е дамнешен колега, пријател).
ИМЕТО НА АВТОРОТ ЌЕ БИДЕ ЗАЛЕПЕНО ДО ТЕКСТОТ ДОКОЛКУ ТАКА БИДЕ ПОБАРАНО ОД ИСТИОТ.
2007, All Rights Reserved.

Игри без граници

Прва светлина... Длабоко во зениците кои полека испливуваат на површина... Магла... Заматени силуети...
Прв здив... Задушна гласност... Во повторливо ехо нежно ги растреперува усните...
Прв воздух... Здив по здив... Кревко ширење на градите...
Прв биеж на срцето... Тупот по тупот... Нов живот...



Први зборови... Нејасни, а сепак толку топли, блиски... Насмевка... Сјај во очињата...
Прв самостоен обид... Едното ноџе, па другото... Во сладок ритам, треперат...
Прв падеж... Ноџе под ноџе... Збунета насмевка...
Прва мисла... Коцка по коцка... Висок замок...



Прв успех... Влажната трева скокотливо грепка по кожата... Обид по обид... Гол!
Прва болка... Гребнатина под коленото... Капка крв паѓа кон ровката земја...
Прво пријателство... Збор по збор... Плодно семе...
Прва кавга... Викот по викот... Горка душа...



Прва гордост... Труд зад графитното црнило на секоја повлечена линија на рапавиот лист... Куќичка... Петка на рака...
Прв срам... Стих по стих... Збунетост од сите вперени погледи, заборав, плеткање на јазикот...
Прва љубов... Поглед по поглед... Бакнеж во образ...
Прво споделување... Залак по залак... Топло срце...



Први знаци... Чудни црвени точки никнати на мекото лице... Влакно... Струганици на гласните жици...
Прво разочарување... Упатен топол поглед... Невозвратен во иста мера...
Прва борба... Обид по обид... Добиена битка...
Прва награда... Капка по капка... Прво место...








Се почнува со плач...
Но... Зар се и завршува со плач?
Зар...

Зар тоа е животот? Еден обичен циклус на достигнувања и падежи... На смеа и плач?
Еден куп спомени кои се плеткаат околу погледот кон минатото...

Еден куп солзи...
Тажни...
Весели...

Да, но...
Сите тие солзи... И веселите... И тажните...
Сиот тој труд е можеби сам за себе напорен, и понекогаш небитен...
Но сето тоа е она што го гради животот...
Што го менува...

Што го движи светот...
Де напред...
Де назад...

Свесно или несвесно, ти имаш свој удел во тие промени...

Дали туркаш кон напред, или влечиш кон назад, тоа е твое право на избор... Избор кој, сепак, е битен и се рефлектира врз наредните поколенија, врз нашите чеда, врз нашата крв...

Зошто да не одиме заедно кон тоа „напред“?

Веќе видовме, тоа „назад“ не чини...
Нé боли...
Бегаме...

Зошто да не се потрудиме да се водиме по патоказите кон вера, љубов и надеж...
Да правиме добро...
Како и другите што прават...
Како и другите што правеа...

Да, животот е тешка игра... Игра, во која има доста падежи... Но, сепак... Тие ти даваат искуство... Тие те прават посилен човек...

На секој падеж, стани... Така е најдобро...

Така најдобро можеш да му се оддолжиш на оние зад тебе, и да му поклониш на оние пред тебе...

Не се плаши од животот...
Заиграј со него...
Заиграј најдобро што можеш во тие игри без граници...

Како што некој тоа го правеше...
Со љубов...
Со срце...

Најдобро од сите...

Твојте бакнежи на мојте бели кошули (со Тамара) [Постхумна изведба] - Тоше Проески

Enjoyable Sorrow

ENJOYABLE SORROW

I feel it...
I feel it for so f*ckin' long...
I feel it inside me...

It flows inside my blood...
It messes up inside my head...
It blows my mind off...

I feel it...
The darkness is growing,
Puttin' me in the shadow...

Me...
My senses...
My feelings...

I feel the darkness,
But it's sunny outside...
It's f*ckin' sunny outside...

Is anything so pure and clean,
Like they say it's so...
Or everything is just a f*ckin' image,
That only blind eyes can see it real, though...

Is anybody out there,
Who can speak the language of the soul?
Who can run along with the spirit
And don't play someone else's role...

Or everyone is a product
Of the unstoppable nature,
Of the mankind's curse...

************************

I can feel it inside me,
But can it feel me, first?

Can it?

Searching for an answer,
Searching in my mind,
Searching in my soul...

Am I so blind?
Wait, I saw it!
But I can't find it anymore...

I feel it...
I feel it for so f*ckin' long...
I feel it...

- извадок од...

1000 посети ZaTomi.blogspot.com

Ц-ц-ц-ц-ц-ц-ц... Срамота...

Само што ја прекршивме 1000...
1000 посети...
1000 пати zatomi.blogspot.com...

А јас... Ни збор да зуцнам...
Ц-ц-ц-ц-ц-ц-ц...

Епа незнам шо' да речам...
Аирлија нека е... Нека се множат...
Наскоро нешто ново...
Мора...

ПоzZ

Summer Party - Diplomatic

Парфем

Љубовта е...
Излишно е да го „дефинирам“, да го ограничам значењето на овој збор со некоја глупава филозофска мисла...

Потрагата по љубов... Хмм...
Тесно поврзана со убавината...
И не... не мислам на онаа „убавина“ која „се мери“...
Не мислам на онаа „убавина“ која ја гледаш и ти пробудува неколку хормончиња...
Не мислам на онаа „убавина“ речена само како збор...
како... празен збор...

Отприлика, волшебната моќ на онаа „вистинската убавина“ е срцето, главна есенција на сета таа моќ што ја дава љубовта...

„What delights us in visible beauty is the invisible.“

Marie von Ebner-Eschenbach

На што се е способен човекот за да го добие „Парфемот на љубовта“...
На што се е способен човекот кога е поведен од „Парфемот на љубовта“...

Смешно е ова чувство да се „врами“ во неколку пасуси испишан текст... Невозможно...

Уште мислите дека тропам глупости?
Мислите дека сето ова е некаква си метафора за искуствата од мојот личен живот?

Се лажете...

Само...

Појдете до најблиската библиотека... Побарајте ја книгата „Парфем“ на Патрик Зускинд...

Исто така и филмската адаптација на книгата доста веродостојно ја прикажува нејзината душа... Доколку немате/не сакате фантазијата да ви го разбранува мозокот...

П.С. (за оние што ќе се решат да ја читаат книгата)
Кога ќе ја завртите и последната страница од книгата...
Прашајте се: „Дали беше добра?“...
и...
почувствувајте ја глупавата, магична опијанетост во вашите „избуричкани“ мисли...

П.П.С. Еве го и трејлерот за филмот:

благодарам...

2love vs. 2true

...случајно ги читав коментарите во првиот пост (Feel Free...)...

...се запрепастив од... мене (?!?)...

како прв пат да го читам ова...
и да се согласам со „туѓото“ мислење...

.................................................................................................

(10 март, 2006 11:48) Anonymous said...

Koga zivotot stanuva gorcliv i nema veke sto da se napravi, zosto se e napraveno, zarem ljubovta nemoze da ne spasi? Zosto Tomi nikogas ne zboruva za toa?

****************************************************************************

(11 март, 2006 02:37) Tomi said...

А зошто пак да се живее со мислата дека животот е горчлив? Напротив, јас конкретно, секогаш се разбудувам со мислата дека животот е убав! (макар и да не е...)

А и зошто да се живее со мислата дека се во животот е направено? А, всушност, шо' е животот? Која е целта на живеењето, кога, сите на крај краева - умираме? Зошто се да е направено, кога има толку многу работи да се направат, толку многу шо' само човековиот ум може да си замисли? (забегав малку, а?...)

А, шо' ако, таа љубов којашто мислиш дека треба да се спаси, е само еден сладок спомен со кој заспиваш, и со кој се будиш наутро? Или пак, еден мал дел сеуште останат копнеж, кој истовремено, и ти е толку мил и сакаш што поблиску да му пријдиш, и ти влева страв во душата кој те тера да бегаш што подалеку од него?

Што ако живееш во свет, со мисла, која еден ден ти дава лажна надеж, дека се можи да биди како шо' сака срцето, а одма другиот ден, го живееш животот разумно, и сфаќаш дека надежта е обично срање кое е дел од твоето секојдневие? Надежта ја сфаќаш едноставно така, само како поим, а животот го живееш по разумот, по некојси шаблон за среќа (ако веќе постои таков...)? Свесен дека е обичен, никаков шаблон, а сепак, те исполнува и те прави задоволен...

P.S. ААУУФФФ... Шо' ме терате да тресам глупости вака ко' че сум расположен во два ' и ' пoол' сато' после чаршија петок навечер??? Баравте??? Епа, ЧЕ ВЕ ТРУЈААМММ!!! :))

.................................................................................................

забегано... :-) а... вистинито... до негде...

2love, не мислиш?... ;-)
...или треба да се обратам до 2true?...

nobody knows...

...

no one dies a virgin.

LIFE SCREWS US ALL!

Време vs. Рани

ДАЛИ ВРЕМЕТО

НАВИСТИНА ГИ ЛЕЧИ СИТЕ РАНИ???

но титле :)))

pпа .. дрфгаги мој нареоде... вечерба, успешбно префрклив од макденоска на ,,, уствари од англиска на македноска ордттшка... па пишѕважн.м.....

ВЕЧЕРВА, ИЛИ ОТКРИВ ДЕКА ИМАМ А БЕАУТИФУЛ МИНД... ИЛИ ДЕКА СУМ ПСИХГИЧКИ ВАМУ=ТАМУ......................... МЕ СФАЈЧАТЕ ??? :-)

Која сака нека коментирра... ммеене ич таквото не ме боли зат емава. :-)

MyTh - Засекогаш во срцето мое

"Засекогаш во срцето мое"

Длабоко срање шо ме погоди во срце... Директно... Браво за MyTh!
Читајте и коментирајте овде.
Или „симнете ја“ ДЕМО матрицата овде.

на барање...

quote>>>"...seirot narecen patronat na gimnazijata mirce acev od konopiste t.e. prilep..."

p.s. ...ок е?

Анти-Турбофолк забава

И покрај се, Прилеп сепак знаел да се забавува и без Турбо-Фолк... Беше ризично, ама битна... Благодарам.

Балканистика

Something new... демек...

Yeah... I cannot describe the feeling when you're learning something new... Something different... When you know that there are other things out there, but are buried inside you... And at the moment, you dig them out... And you learn them, but at the same time, you have the feeling that you've already known them...

Доста филозофирање... Бев на ексурзија 6 дена... Будва, Омиш, Дубровник, Шибеник, Сплит, Загреб, Белград... И убо’ си поминав...

Крка, мрка, национални паркови, Плитвички Езера, Вакви Езера, Такви Езера, Ваквки Реки, Онакви Реки... Убо' се... Само, на друго би задржал акцент на постчево... За овие убајниве' че' закачам слики на hi5 во блиска иднина...

Добро бе, кој никаков народ беше то, за едно 30-40 динари да те праj' глуп бе... Абе, да се мочам и во динари и во се, ај биле - заминале... Ама да те прај’ глуп бе! Е, то' не толерирам...

Ко' че' размислам подобро, иста сорта сме... Тие шо’ не фатило Турското троа' појче’... За разлика таму горе, посевероисточно, друг воздух диша’ бре... Друго сонце греј' таму... Алал да му е... Историјата само потврдува дека од исклучителна важност е да ја учиме (жими к*ров)... Австро-Унгарското влијание довело до многу поаристократско однесување, пофин народ, по... Абе се по по...

И така.. Ова можи да оди до бескрај... Не сакам никој да навредам, само ги искажувам своите импресии од гореспоменатата ексурзија... Па, балкански народи... Подумајте' се уште малку... А јас че' одам да спијам...

Asta la vista...

там-там! go ahead be gone with it! рам-там

Ехехехееееееејјјј.... Моето блогченце... Again... Одамна го немам видено :-)))... Ок.. да преминам на главното... да си ја изгаснам жедта :-P....

Го знаете типацов, а??? Ама не ми се пишува за него.. Туку за...

Sexy Back...

Кога ја слушнав песнава прв пат, ми беше... безвеза... Не ни знаев дека Justin ја пее... A кога дознав, ми изгледаше уште по-безвеза...
Си реков - заеби....

Ја слушнав уште еднаш...

И уште еднаш...

И... уште еднаш...........

И сега не можам да го оттарасам она „там-там! go ahead be gone with it! рам-там...“ Ептен заразен бит има песнава... Се гледа Timbaland дека е царче... Само.. Муабетов ми беше не да ја фалам песнава, туку... да забележам дека продуцентов го промашил стилот... Баш песнава би звучела 100 пати по... ебачки... ако била dance верзија... house... лесен house... А, патем... и битовите не се распоредени као за хип-хоп, r&b срање... само, поздрав за експериментирањето.... Кул песниче, во секој случај... настрана изведувачот.... Не мислите?